... za mój egoizm i moją bezrozumność.

Za oddalanie się od wszystkich, którym obiecywałam bliskość.

Przepraszam i proszę o przebaczenie.

Odnalazłam spokój, spokój w sercu...

"Miłość jest mgłą, która wytwarza się w głowie.
Jeśli owa mgła opada na dół – na serce – następuje pogoda życia; jeśli pozostaje w głowie – pada deszcz łez." Henryk Sienkiewicz

Mleczna mgła pokrywa świat, otula drzewa do snu. Zakrywa szarość i niedoskonałość bloków. Ukrywa brud ulic i zachlapane tablice samochodów. Zakrywa nawet światło w ten cudowny sposób, sprawiając, ze cienie stają się potężne. Całe powietrze zdaje się być cięższe we mgle, jakby to ciągłe ukrywanie było ciężarem niewyobrażalnym. Można w niej płynąć, topić się w niej, jak również położyć na niej swoje problemy, mając nadzieję, ze poranny wietrzyk z promieniami słońca rozwieje je, razem z mgłą...


"Smutek rozproszy się jak słońce wstanie.
On jest jak mgła..." Ernest Hemingway

Chciałabym, żeby moje słońce wstało...

... błędne koło, z którego nie potrafię sie wydostać...

...mam przyjaciół, nikomu nie potrafię nic powiedzieć...

Bo nie chcę, żeby martwili się mną, kiedy to ich życie jest radosne...

I chociaż przyjaciół mam, jestem sama...

... potworem.

... że przeglądam demotywatory. Niektóre ze słów i obrazów doprowadzają mnie do śmiechu, a inne wprowadzają w stan zaskoczenia i smutku.

Przerobiłabym jedno zdanie, bo bardziej trafnego stwierdzenia nie słyszałam.

"Przyjaciel, to mężczyzna, którego kochałaś, kochasz lub będziesz kochała."

I powiem szczerze, że to jest prawda...

... a już nie potrafię sobie poradzić.

Chciałabym, żeby tym razem było inaczej. Żebym wreszcie potrafiła podjąć dobrą decyzję. Wybrać to co jest dobre dla mnie, dla mnie, przede wszystkim dla mnie.
Lubię być dla innych, pomagać, przybiegać, ale czasem chce być paskudną egoistką, która chce mówić i myśleć, i robić coś dla siebie i tylko dla siebie...


Nie mam szczęścia w życiu, albo cały przydział wykorzystałam dawno temu.


Brakuje mi przyjaciół, wiem, że ich mam, ale są tak daleko ode mnie, w kilku rozumieniach 'odległości'. Brakuje mi miłości. I co z tego, że kocham, że potrafię kochać... Skoro nigdy nie poczułam się kochaną. I brakuje mi odwagi, żeby sobie z życiem radzić...


Może takim właśnie człowiekiem mam być, może właśnie tak ma być... Chociaż mi się to nie podoba, może muszę tak żyć, daleko od wszystkich, bez miłości, bez odwagi...


A może po prostu jestem głupia?

Samotnych...


Pod koniec dnia, ciężko jest gdy człowiek się dowiaduje, że to dziś jest jego... "święto".

Ale i tak 14 dzień lutego (pomimo, że to amerykańskie święto) jest najgorszym dniem, dla każdego kto nie ma z kim tego dnia spędzić. Podobnie jak Sylwester i tego typu dni...


Jak jest w związku? Nie wiem, ale nie może być tak źle jak bez kogoś...

Sparowanym szczęścia życzę,
a samotnym...

... Prima Aprilis, jednak nie będzie tutaj żartów :)

Tak się dzisiaj zaczęłam zastanawiać, ile osób przeze mnie cierpiało, do ile osób się nieproszenie wprosiłam, weszłam, nabrudziłam i wyszłam. Zastanawiam się ile osób zdradziłam nieświadomie, a ile zdradziło mnie w ten sam sposób. Zastanawia się również, gdzie są moi przyjaciele, albo raczej gdzie ja jestem... Tracę Was, wszystkich Was i każdego z osobna...

Dostałam kiedyś...

Największy to skarb jaki mam i symbol. Czego symbol? Dla mnie? Tego, że ktoś jest, że jest ktoś na kim mi zależy i w co wierzę, że i tej osobie na mnie zależy.

Drzewko... wciska korzenie, tam gdzie nikt inny się nie wdarł. Sięga ramionami tak wysoko jak nikt wcześniej. I kwitnie, piękniej niż wszystko inne.


Po pierwsze zaufanie, po drugie... nie ma po drugie.


Przepraszam, jeśli coś zniszczyłam. Przepraszam jeśli się wtryniłam. Przepraszam, jeśli nie było mnie na czas. I za to, że mnie nie ma też przepraszam. Zostały mi tylko marzenia i wiara, w Was.

...miałam podsumować miniony rok, ale jakoś tak się potoczyło, że... postanowiłam przynajmniej na razie nie wspominać tego co się działo.

Poza tym sesja...

A to mam nadzieję wyjaśnia, przynajmniej częściowo, moje ześwirowanie :)